• team
  • zwemmen
  • rennen
  • fietsen
  • zwemmen2
  • rennen2
  • fietsen2

De BearTRAIL

Na het de teleurstelling van de TRAIL DES FANTOMES (halverwege uitgestapt door de hitte) moest

ik het vooral met mijzelf goed maken. Daardoor had ik mij al een tijdje geleden voor de BEARTRAIL ingeschreven. Natuurlijk niet de teddybeer afstand, maar de 57km grizzlybeer afstand.

Gelukkig was de voorbereiding zoals gewoonlijk weer optimaal ..... Eeuhum. In de herfstvakantie nog 860km door Nederland gefietst en de laatste loopervaring was de St. Pieterbergtrail die niet zo heel goed verliep (last van schouder).

Maar goed het was 27 oktober en 09.00u zou het startsignaal klinken. Broer Tom kwam mij ophalen en samen reden we naar de Voerstreek. Tom had zich ingeschreven voor de 37km en wist dus dat hij een tijdje op mij zou moeten wachten.

Voor de start kwamen we nog wat ander leden van de triathlonvereniging tegen, maar die bleken allemaal een verstandige afstand gekozen te hebben en verklaarde mij ter goede moed nog even voor gek.  Met het kwik rond het vriespunt klonk het startsignaal bij het voetbalveld.

Lekker de modder in voor zo'n 7 uurtjes. Althans dat had ik mij voorgenomen. Nadat de massa mooi achter elkaar de eerste paar kilometers voltooid had, brak het veld een beetje open. Al snel haalde ik wat mensen in, want ik was natuurlijk weer achteraan gestart. Tom liep voor mij uit, maar ik hield hem wel nog in het vizier.

Na een kilometer of 20 kwam de beruchte splitsing. 57km naar links en 37km naar rechts. Het lopen ging goed en ik had mijzelf wat te bewijzen dus linksaf was de enige optie. Meteen was het rustiger op het parcours en kreeg ik de tijd om ultiem te genieten van de omgeving en om af en toe om mijn moeder te roepen zonder dat het opviel.

De 3e en laatste verzorgingspost bleek op 44km te staan terwijl mijn benen op dat moment nog fris waren. Ik vertelde stoer aan de dames bij de drankpost dat ik na de finish nog een rondje zou rennen, maar ik hoop niet dat ze dan nu nog op mij zitten te wachten ;-).

En paar kilometer later werd ik abrupt afgestopt door een kudde koeien die door de boer naar het weiland gebracht werden. Ik kon niet langs en werd dus verplicht op te wandelen achter een honderdtal gewillige dames. Na deze 5 minuten vertraging kon ik de tocht verder zetten om glimlachend de finish te bereiken. Bij de finish keek ik op de klok en zag tot mijn verbazing dat er pas 05:38uur voorbij waren. Time flies when you are having fun!

Na de finish stond er lekkere vlaai klaar. Na 3 stukken hiervan te hebben gegeten kon ik opzoek naar Tom. Kantine... niks, tribune.....niks, auto.....niks! Waar is Tom? Laat ik nog maar eens bij de auto kijken. Ja hoor, daar ligt meneer op de achterbank een dutje te doen. Hij had me niet zo snel terug verwacht en schrok een beetje van mijn plotselinge aanwezigheid.

Uiteindelijk bleek Tom precies 2 uur eerder te zijn gefinisht met zijn 37km. Wij hebben dus even hard gelopen.

De conclusie uit deze dag is: hoe verder de afstand hoe leuker het zal zijn. Dit was mijn eerste Ultra-trail, maar zeker niet de laatste.

Gegroet,

De Bear van Uermend


 

Cookies
Voor het optimaal functioneren van deze website worden cookies op uw computer geplaatst. Daarbij worden geen persoonlijke gegevens opgeslagen. Door op ‘Akkoord’ te klikken, accepteert u het plaatsen van cookies. Als u cookies weigert, kunt u de website gewoon blijven gebruiken maar dan werken de website of onderdelen daarvan mogelijk niet optimaal.